Niet met aandacht?

[vc_row][vc_column width=”11/12″][vc_column_text]

eenvoud en aandachtMet aandacht eindeloos werken

Eén soms twee maal per jaar ga ik naar een sesshin. Een sesshin is een retraite waarin je vijf dagen in stilte bent. Het grootste deel van de tijd mediteer je. Nu wil ik het graag met je hebben over een ander onderdeel in een sesshin, namelijk “samu”. Samu is eenvoudig werk dat je doet met aandacht. Het doel is aandachtig handelen in het dagelijks leven te brengen.

Ik kan me nog heel goed herinneren dat we in een klooster in België waren en dat de “samu” periode bestond uit het verwijderen van onkruid tussen de stenen  van het pad. Wanneer je je bedenkt dat het pad zeker twee meter breed is en rondom het hele klooster loopt dan heb je het al gauw over 700 meter aan paden. Een schier eindeloze klus. Het heeft weinig zin om na te gaan denken over wanneer het werk af is. Eigenlijk moet je gewoon beginnen en met aandacht alle handelingen uitvoeren. Ik kan me nog goed herinneren dat ik op een bepaald moment in een toestand kwam waarin het leek alsof er geen begin of eind was. Ik was bezig. Misschien was het saai werk, maar ik was bezig. Er kwam geen einde aan, maar ik was bezig. Op een bepaald moment is het tijd, dan kan je stoppen. Toen ik zag wat ik gedaan had moest ik lachen. De enkele voegen die onkruidvrij waren stonden in geen verhouding met wat er nog gedaan moest worden en toch was het goed.

Deze herinnering staat me nog heel levendig bij en toch ……

Zonder aandacht

Vorige week moest ik de BTW aangifte doen. Als zelfstandige is dat iets wat elk kwartaal terugkomt. Bonnetjes verzamelen, facturen uitprinten alles netjes ordenen en dan naar de boekhouder. Ik doe dit toch altijd met weerzin. Niet te geloven. Uitstellen nogmaals uitstellen. Vaak is het pas een paar dagen voordat de belastingdienst haar geld wil hebben echt gereed. Nu ben ik al 8 jaar zelfstandig, mediteer ik al bijna net zo lang en toch heb ik beide ervaringen nog nooit gecombineerd. Tot de afgelopen keer en dat is ook waarom ik dit met je wil delen. Ik moest terugdenken aan de samu waarover ik je net verteld heb. Normaal ben ik met de BTW aangifte altijd al bezig met het idee dat het zo snel mogelijk af moet zijn, kan ik me ergeren als ik een bonnetje niet kan vinden. Kortom het gaat altijd te langzaam en ik  ben niet snel tevreden. Het feit dat het af moet, goed moet en snel moet maakt dat het een vervelende klus wordt.

Terug naar de aandacht

Wat ik nu letterlijk heb gedaan is het volgende: voor mezelf was er niet een eindpunt. Ik ging aan de slag met het idee ik doe het met aandacht. Stap voor stap. Ik doe wat er nodig is om het af te ronden. Met aandacht voor elke handeling. Ook nu kon ik sommige bonnetjes niet in één keer vinden, ging er iets fout bij het uitprinten van de bankafschriften. Toch was alles anders. Ineens snapte ik het woord gelijkmoedig. Sterker nog ik kreeg er zelfs plezier in. Wat ik deed was goed en ik vorderde gestaag.

Het werd me maar weer eens glashelder. Hoe groot is het verschil als je in aandacht handelt. Ik ben benieuwd waar jij tegenop ziet en hoe jij daar dan mee omgaat. Laat het me weten

 

Erwin[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width=”1/12″][/vc_column][/vc_row]

2 reacties

  1. Voor mij een heel erg herkenbaar verhaal, volgende keer ga ik jouw weg ook volgen, bedankt voor je mooie verhaal

  2. Dankjewel Petra. Ja en bijzonder is dat toch het verschil tussen weten en het ook echt doen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *