Als ik weet waaraan ik hecht, laat ik los

[vc_row][vc_column width=”5/6″][vc_column_text]

Hechten en LoslatenWij hechten

aan heel veel verschillende zaken.  De kern van deze blog gaat over het hechten aan zaken die we eigenlijk los willen laten.  “Loslaten”, hoe vaak hoor je dat niet zeggen. Wellicht heb je het ook al eens tegen jezelf gezegd: “ik zou willen dat ik dát kan loslaten”. Mijn vraag is dan als eerst: “waar hecht je aan”?  Voor de meeste mensen is het antwoord op deze vraag pijnlijk. Op dit moment heb ik een vrouw in coaching die burn-out is. Een sterke vrouw die telkens als ze voor een uitdaging stond tegen zichzelf zei: “gewoon doen, niet zeuren”. Het heeft haar veel gebracht, ze heeft veel voor elkaar gekregen. In onze sessies werd ook heel duidelijk dat ze enorm hechtte aan haar beeld over haar zelf: een sterke vrouw. In haar opvatting laat een sterke vrouw zich nooit weerhouden door haar emoties. En daaronder nog waren emoties voor haar niet te controleren. Die zouden haar overspoelen en gevoelsmatig wegvagen. Controle over haar emoties, controle over haar leven!

 

Hoezo loslaten?

Dan ga je toch zeker niet loslaten. Het heeft haar (de vrouw in het voorbeeld) gebracht waar ze is. Het geeft de kracht om uit lastige situaties te komen, waarom zou je loslaten? Wat zou het effect zijn als je in deze situatie zou zeggen: “het zou goed zijn wanneer je de controle loslaat”?

Wellicht dat iemand zegt: “ja dat zou best verstandig kunnen zijn”, maar of je er dan ook iets mee doet valt te betwijfelen. Laten we eerlijk zijn. Heel veel van wat we doen of denken levert ons iets op. Succes, controle, rechtvaardiging van ons handelen etc. Een sprookje dat dat prachtig illustreert staat hieronder in het blauw.

Zwaan Kleef Aan (Ingekorte versie)

Tussen de wortels van de omgehakte boom vond Domoor een zwaan met gouden veren.” Ohhh…” stamelde hij. Hij nam de zwaan onder zijn arm en toog naar een herberg om te overnachten. 

Nu had de waard van de herberg drie dochters. Ze waren lelijk en onaardig, en vooral heel hebberig. Toen ze de zwaan zagen, wilden ze maar één ding: een gouden veer pikken. ‘s Nachts, toen Domoor sliep, sloop de oudste dochter zijn kamer binnen. Ze greep de zwaan bij zijn staart… Maar wat was dat? Haar hand bleef aan de veren kleven. In paniek probeerde ze zich los te rukken. Daar kwam haar zus Maria binnen. Ook zij hoopte een gouden veer te pakken te krijgen.” Doe iets,” piepte de oudste dochter.” Ik zit vast!” Maria nam haar zus bij de arm. Oh, help! Ook zij zat vast. Ook de derde zus kwam binnen om een gouden veer te bemachtigen. Even later zat ook zij vastgekleefd. De volgende morgen nam Domoor de zwaan onder z’n arm en vertrok. Hij deed net alsof hij de meisjes die aan de zwaan vast zaten, niet zag. Ze moesten dus wel achter hem aanlopen. In het dorp kwamen ze de pastoor tegen.” Laat die jongen los, gekke meiden!” (de juiste normen en waarden) riep hij luid. Boos greep hij het jongste meisje bij baar hand en kleefde vast! Ook de koster, twee boeren, een klein schreeuwend jongetje, de wasvrouw en een lelijk keffertje van een hond overkwam hetzelfde lot (alle personen in het verhaal hechtten ze zich aan iets anders waardoor ze bleven kleven) . Ze kleefden allemaal aan elkaar. Het was dan ook een bonte stoet. Na een poosje kwam de optocht in de stad waar de koning woonde. …………………… 

In de tekst heb ik woorden schuin of dik gedrukt waarmee ik de betekenis van het sprookje extra duidelijk wil maken.

Loslaten, waar hecht je aan?

In essentie betekent het dat je pas echt kan loslaten wanneer je onder ogen wil zien waar je je aan hecht. Wanneer je weet waar je je aan hecht verkrijg je een keuze. De eerste stap in het loslaten. De hamvraag is nu natuurlijk: “wat zou jij willen loslaten en waar hecht je aan”?[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width=”1/6″][/vc_column][/vc_row]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *